www.boattest.com - δοκιμή σκαφών.
Μάχη φίδι με σαρανταποδαρούσα
Γιγάντια σαρανταποδαρούσα πιάνει και τρώει ποντίκι
κάντε κλικ πάνω στις μικρογραφίες για μεγέθυνση
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Γιατί φουσκωτό σκάφος
Τα φουσκωτά σκάφη γεννήθηκαν στη Γαλλία πού ακόμα και σήμερα αποτελεί ένα από τους κύριους κατασκευαστές του είδους στον κόσμο. Το όνομα ZODIAC ακόμη χρησιμοποιείται συχνά όταν κάποιοι αναφέρονται σε φουσκωτά σκάφη.Τα φουσκωτά απόκτησαν μια καλή φήμη σ' όλες τις θάλασσες του κόσμου και κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες.
Τα πλεονεκτήματα του φουσκωτού σκάφους εντοπίζονται κυρίως στην εξαιρετική πλευστότητα και την ασύγκριτη ευστάθεια τους. Στην ουσία είναι αβύθιστα. Προσφέρουν ασύγκριτη ασφάλεια και σιγουριά!
Το κέντρο βάρους πού βρίσκεται πολύ χαμηλά και η μεγάλη σχέση πλάτους/μήκους, προσφέρουν ασφάλεια, ενώ τα στεγανά είναι χωρισμένα σε πολλά διαμερίσματα για να αποφευχθούν οι κίνδυνοι σε περίπτωση πού το φουσκωτό τρυπήσει.
 |
 |
| Και σε πολύ ταραγμένη θάλασσα, το φουσκωτό επιπλέει. Δεν αναποδογυρίζει. | Το πολυεστερικό σκάφος δεν τα κατάφερε. Αναποδογύρισε! |
Πρώτος και ουσιαστικός λόγος για τον οποίο υπερτερεί σε σχέση με τα αλλά σκάφη είναι η άνωση που δημιουργούν οι αεροθάλαμοι, την οποία για να επιτύχει άλλο αντίστοιχο σκάφος είναι αναγκαίο τα ύφαλα και οι χώροι κάτω από το πάτωμα να είναι τελείως στεγανοί. Αυτό ασφαλώς έχει ως αποτέλεσμα το ελαφρύ μέρος του συνόλου να βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο του σκάφους, ενώ αντίθετα όλα τα βάρη να είναι τοποθετημένα πάνω από το κατάστρωμα και ως εκ τούτου η ισορροπία να γίνεται επισφαλής.
Η διαφορά λοιπόν ενός φουσκωτού με ένα αμιγώς πολυεστερικό σκάφος είναι οι πλωτήρες που διαθέτει το πρώτο. Ακόμα και τελείως ίδια να είναι η γάστρα (αν και αυτό θα ήταν σπάνιο, καθόσον τα πλαστικά σκάφη έχουν συνήθως πολύ μικρότερες γωνίες deadrise), οι πλωτήρες του φουσκωτού σκάφους θα του προσέδιδαν τα εξής δύο σημαντικά πλεονεκτήματα:
Πρώτον, θα οριοθετούσαν την πλεύση μέσα σε ασφαλή όρια. Για παράδειγμα, τα όρια ανατροπής ενός φουσκωτού rib συνήθως ξεπερνάει τις 100 μοίρες, δηλαδή το σκάφος μπορεί να έρθει σε πάνω από ορθή γωνία με τη θάλασσα και να μην ανατραπεί, γεγονός φυσικά που δεν ισχύει για ένα πλαστικό σκάφος που τα όρια ανατροπής του είναι πολύ μικρότερα.
 |
Δεύτερον και κυριότερο, οι πλωτήρες καταστούν πρακτικά το φουσκωτό σκάφος αβύθιστο, δηλαδή ακόμα κι αν γεμίσει για οποιοδήποτε λόγο με νερό το σκάφος δεν θα βυθιστεί καθόσον οι πλωτήρες προσφέρουν άνωση μεγαλύτερη του εκτοπιζομένου νερού. Στην περίπτωση του πλαστικού σκάφους, αρκεί μια ξεχασμένη τάπα για να στείλει στον βυθό ένα πανάκριβο σκάφος, για να μην αναφερθούμε στο σοβαρό πρόβλημα που θα έχουν οι επιβαίνοντες!
Όμως ανεξάρτητα από τα βάρη, υπάρχει άλλος ένας βασικός λόγος που επιδρά αρνητικά στην ισορροπία και δεν είναι άλλος από τον αέρα που βρίσκεται εγκλωβισμένος στα στεγανά τμήματα ο οποίος θέλει να μετακινηθεί προς τα πάνω. Αντίθετα σε ένα φουσκωτό ο αέρας βρίσκεται στα ψηλότερα σημεία του δηλαδή στους αεροθαλάμους, τα βάρη είναι κάτω χαμηλά με αποτέλεσμα να το κρατούν σταθερό στην επιφάνεια της θάλασσας σε θέση απόλυτης ισορροπίας. Η ευστάθεια σε συνδυασμό με την άνωση, είναι παράγοντες που επιτρέπουν σε ένα ταχύπλοο φουσκωτό σκάφος να έχει την απαιτούμενη ασφάλεια σε ακραίες καταστάσεις, στην ουσία, εξαλείφοντας την πιθανότητα ανατροπής! Φανταστείτε 5 άτομα σε ένα 4-4.5m πολυεστερικό να πάνε όλοι στην μία πλευρά του σκάφους. Θα ανατραπεί! Ενώ σε ένα φουσκωτό αντιστοίχου μεγέθους όχι μόνο δεν θα ανατραπεί αλλά σχεδόν δεν θα γείρει.
 |
Τέλος υπάρχουν και άλλοι τεχνικοί λόγοι που κάνουν τα φουσκωτά σκάφη να πλεονεκτούν και σε άλλα σημεία τα οποία αναφέρουμε παρακάτω.
α) Τα έξαλα ενός πλαστικού, για να μη παίρνουν νερά μέσα, πρέπει να κατασκευάζονται ψηλότερα από αυτά ενός φουσκωτού, με συνέπεια να γίνεται περισσότερο ευαίσθητο σε ισχυρούς πλάγιους ανέμους αλλά και να δυσκολεύει την περισυλλογή ανθρώπων όταν πρέπει να χρησιμοποιηθεί σαν σωστικό.
β) Όλες οι κλειστές πολυεστερικού κατασκευές, που αντικαθιστούν τους αεροθαλάμους δεν έχουν την απαιτούμενη ελαστικότητα σε κτυπήματα και όταν στο εσωτερικό τους γεμίζονται με πολυουρεθάνη, σε περίπτωση ρήγματος επισκευάζονται πολύ δύσκολα.Νομίζουμε ότι μετά από όλα αυτά, δεν υπάρχει κάποιο σημείο που να αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης στους λόγους που κάνουν το φουσκωτό σκάφος να πλεονεκτεί εμφανώς. Ακόμη και η πιστοποίηση του CE για τα φουσκωτά σκάφη, λόγω της πλευστότητας τους και της ευστάθειας τους έχει άλλα μέτρα και σταθμά, όπως για παράδειγμα το τεστ ευστάθειας γίνεται με άλλο το φορτίο στην μια πλευρά. Στα πολυεστερικά σκάφη όμως, προκειμένου να μπορούν να ανταπεξέλθουν στο μονόπλευρο φορτίο, αναγκαστικά μειώνεται το μέγεθος τους. Αυτός είναι και ο λόγος που θα δούμε στα φουσκωτά σκάφη εμφανώς αυξημένη δυνατότητα μεταφοράς επιβαινόντων ή φορτίων γενικότερα. Εκτός αυτού, τα φουσκωτά ταξιδεύουν πολύ γρήγορα, μειώνοντας τον χρόνο μετακινήσεων από μέρος σε μέρος (ειδικά σε σύγκριση με ιστιοπλοϊκά), αλλά έχουν και εύκολη πρόσβαση σε αβαθή, παραλίες κλπ (ειδικά τα συμβατικά)
Για τους παραπάνω λόγους κιόλας τα φουσκωτά σκάφη έχουν γενικά πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες αντιμετώπισης δυσκολότερων καιρικών συνθηκών από αντιστοίχου ή και μεγαλύτερου μεγέθους πλαστικά. Δεν είναι τυχαίο που στην συντριπτική τους πλειοψηφία όλα τα σκάφη διασώσεως παγκοσμίως είναι φουσκωτά. Για τα πλεονεκτήματά τους εκτιμήθηκαν από φορείς και δημόσιους οργανισμούς (Ειδικές δυνάμεις στρατού, Λιμενικό σώμα, πυροσβεστικά κλπ) Γενικά, όσο άσχημος και να είναι ο καιρός το φουσκωτό αντέχει και μπορεί να ταξιδέψει, αν αντέχουν οι επιβαίνοντες σε αυτό.
Οι αεροθάλαμοι των φουσκωτών κατασκευάζονται από συνθετικό ύφασμα σε 4-6 στρώσεις και έχουν μεγάλη αντοχή.
Τα φουσκωτά χωρίζονται σε:
 |
 |
| Α. Συμβατικά (SIB: Soft Inflatable Boat) | Β. Με σκληρή γάστρα (RIB: Rigid Inflatable Boat) |
SIB: Το δάπεδο συνήθως κατασκευάζεται από συνδεδεμένα κομμάτια ειδικού κόντρα-πλακέ των οποίων η ακαμψία εξασφαλίζεται από τους φουσκωτούς θαλάμους.
Για να επιτευχθεί καλύτερη συμπεριφορά και τέλειο τέντωμα του πανιού, που βρίσκεται στο πάτωμα, τα φουσκωτά σκάφη διαθέτουν καρίνα, είτε άκαμπτη από ξύλο είτε φουσκωτή.
Για να κινηθεί ένα φουσκωτό σκάφος δεν είναι αναγκαίο να χρησιμοποιηθεί κινητήρας μεγάλης ιπποδύναμης.
RIB: Η εξέλιξη των συμβατικών φουσκωτών. Μια ιδέα που ξεκίνησε από την Αγγλία. Υιοθετήθηκε από Ιταλούς και εξελίχθηκε στην σημερινή της μορφή. Τα Rib είναι σαν πολυεστερικά σκάφη με περιμετρικά μπαλόνια. Έχουν σχεδόν όλα τα πλεονεκτήματα των πολυεστερικών, χωρίς τα μειονεκτήματά τους Έχοντας γράψει όλα αυτά θα ήταν σωστό να αναφέρουμε και τα μειονεκτήματα των φουσκωτώνΥψηλό κόστος αγοράς. Οι επιπλέον ώρες εργασίας για την κατασκευή-εφαρμογή των αεροθαλάμων, επιβαρύνουν τη τιμή ενός καινούριου φουσκωτού κατά 30-80% σε σχέση με ένα πολυεστερικό αναλόγου μεγέθους. Μικροί εσωτερικοί χώροι, λόγω τού όγκου πού καταλαμβάνουν τα μπαλόνια. Δεν προσφέρονται για συνεχή παραμονή στην θάλασσα γιατί φθείρεται το υλικό κατασκευής των μπαλονιών από τη συνεχή έκθεση στον ήλιο. Η μέση διάρκεια ζωής των μπαλονιών είναι 10-20 έτη, ανάλογα πάντα με τη συντήρησή τους, και τη προστασία τους από την ηλιακή ακτινοβολία. Εάν σκέφτεστε να αγοράσετε σκάφος η επιλογή του είναι προσωπική σας υπόθεση. Με αυτές τις λίγες γραμμές ίσως σας βοηθήσαμε.
 |
 |
| Φουσκωτό; | ή οτιδήποτε άλλο; |
Μπορείτε να διαλέξετε ότι είδους σκάφος θέλετε ...;αρκεί να είναι φουσκωτό. Άλλωστε, πως θα γίνετε μέλη του Ομίλου μας εάν δεν έχετε φουσκωτό; Αν κατά λάθος δεν πεισθήκατε και ακόμη σκεπτόσαστε να αγοράσετε πολυεστερικό σκάφος, αναλογιστείτε τις καιρικές συνθήκες του Αιγαίου...!
Να κι ένα βιντεάκι που δείχνει ενα φουσκωτό που καταδιώκει ένα σκάφος σε άσχημες καιρικές συνθήκες
Μέρος των πηγών: OFSE.GR
Ερευνα, επιμέλεια, σχεδίαση: Γιώργος Γαλάτουλας
http://www.ofsx.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=102&Itemid=122
του Παναγιώτη Γεωργίου
Το κλειδί - και το μεγάλο οχυρό κατά του υλισμού - βρίσκεται στο μείζον μυστήριο της συνείδησης. Όλο και περισσότεροι νευροεπιστήμονες, με την υποστήριξη διαφόρων πειραμάτων, σκιαγραφούν σταδιακά μια άλλη εικόνα: ο εγκέφαλος φαίνεται πια όλο και λιγότερο σαν μια ψυχρή μηχανή που κάνει αδιάκοπους υπολογισμούς όπως ένα κομπιούτερ. Αντίθετα, το νόημα, η πίστη, η θέληση και κυρίως η συνείδηση φαίνεται να ξεπηδούν μυστηριωδώς από τα κυκλώματα των εγκεφαλικών νευρώνων. Τα συναισθήματα παίζουν καθοριστικό ρόλο στη νοημοσύνη, ενώ η αγάπη είναι ζωτική για την ανάπτυξη του εγκεφάλου.
Από την άλλη, τα γονίδια δεν φαίνεται να είναι απλώς εγωιστικά, όπως ακράδαντα πιστεύει ο Ντόκινς, αλλά αντίθετα οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ενστικτωδώς φαίνεται πως έχουν βαθειά ηθικά αισθήματα, όπως η δικαιοσύνη, η στοργή κ.α. Τελικά, αρκετοί επιστήμονες αρχίζουν να εκτιμούν όλο και πιο πολύ τις υπερβατικές πνευματικές εμπειρίες και να μην τις θεωρούν απλώς αυταπάτη. Ο νους, όπως έχουν δείξει διάφορα πειράματα, φαίνεται πως έχει την ικανότητα να υπερβαίνει τον εαυτό του και να συγχωνεύεται με μια ανώτερη παρουσία (που πολλοί ονομάζουν Θεό), η οποία γίνεται αντιληπτή ως πιο πραγματική από την καθημερινή υλική πραγματικότητα.
Υπάρχει ελεύθερη βούληση; Ο Θεός υπάρχει ή είναι μια αυταπάτη του μυαλού; Οι σύγχρονοι επιστήμονες δίνουν τις δικές τους απαντήσεις σύμφωνα με τις θεωρίες τους.
Η ραγδαία αύξηση των μελετών και των επιστημονικών ερευνών που αφορούν τον εγκέφαλο, αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα των τελευταίων χρόνων και ο αντίκτυπος είναι αισθητός σε άλλες επιστήμες και σε άλλα πεδία της γνώσης και της ανθρώπινης ζωής, από την ψυχολογία μέχρι την οικονομία και τη θρησκεία.
Έτσι, μεταξύ άλλων, τα τελευταία χρόνια έχει αναθερμανθεί η παλαιά διαμάχη επιστήμης και θρησκείας με αιχμή το μείζον ερώτημα: Υπάρχει Θεός; Είναι η πραγματικότητα αυτό που βλέπουμε; Υπάρχει μια πνευματική επικράτεια, αόρατη συνήθως σε μας; Η πιο πρόσφατη και ενδιαφέρουσα εξέλιξη είναι οι διαφοροποιήσεις στο "μέτωπο" του επιστημονικού κόσμου, κυρίως στο χώρο των νευροεπιστημών, ο οποίος κάθε άλλο παρά αρραγής εμφανίζεται, με συνέπεια να τροφοδοτεί με επιχειρήματα και τις δύο πλευρές.
Με αιχμή του δόρατος το βρετανό βιολόγο Ρίτσαρντ Ντόκινς, συγγραφέα, μεταξύ άλλων βιβλίων, του μπεστ-σέλερ "Η αυταπάτη του Θεού", μια ομάδα επιστημόνων και άλλων διανοουμένων όπως ο Ντάνιελ Ντένετ και ο Κρίστοφερ Χίτσενς εκπροσωπούν ένα σύγχρονη πλευρά της επιστήμης που θεωρεί αδύνατη -αν όχι γελοία- την ύπαρξη ενός πνεύματος ξέχωρου από την ύλη και το σώμα. Συνοπτικά, οι ρητά αυτοπροσδιοριζόμενοι ως άθεοι επιστήμονες, θεωρούν ότι τα πάντα πηγάζουν από την κίνηση των ατόμων της ύλης και από τα γονίδια, ενώ η συμπεριφορά καθορίζεται από τις χημικές ουσίες του εγκεφάλου, οι νευρώνες του οποίου δημιουργούν τη συνείδηση σταδιακά με το πέρασμα του χρόνου.
Η ελεύθερη βούληση είναι ουσιαστικά μια αυταπάτη, καθώς οι άνθρωποι ωθούνται βασικά από τις προϋπάρχουσες βιολογικές-εγκεφαλικές προδιαγραφές της εξέλιξης να κάνουν αυτό ή εκείνο το πράγμα. Η θρησκεία, λένε, δεν είναι παρά μια κοινωνική σύμβαση, χρήσιμη για την εξουσιαστική ελίτ και για την ψυχική ανακούφιση των μαζών από τα υπαρξιακά άγχη - αν δεν είναι ένα ατύχημα κι ένα επικίνδυνο λάθος που μόνο δεινά φέρνει στην ανθρωπότητα (πολέμους, βία, τρομοκρατία κλπ).
Σύμφωνα με αυτό το επιστημονικό σκεπτικό, οι άνθρωποι κατασκευάζουν θρησκευτικές πεποιθήσεις, επειδή οι εγκέφαλοί τους έχουν διαχρονικά εξελιχθεί έτσι ώστε να ακολουθούν τα συστήματα πεποιθήσεων και τις ιδεολογίες του περιβάλλοντός τους. Σε αυτό το μήκος κύματος, ορισμένοι επιστήμονες τονίζουν ότι αρκετά πειράματα στον τομέα των νευροεπιστημών έχουν πλέον δείξει πως αρκεί μια ηλεκτρομαγνητική διέγερση (από ένα ειδικό κράνος) ορισμένων σημείων του εγκεφάλου για να αρχίσουν οι εθελοντές, χωρίς να το επιδιώκουν συνειδητά, να αισθάνονται μυστικιστικές και πνευματικές εμπειρίες, να μιλάνε με το Θεό κ.α.
Έτσι, οι ραγδαίες εξελίξεις στη γενετική και ακόμα περισσότερο στις νευροεπιστήμες που μελετούν τον εγκέφαλο και το νου, τείνουν, κατά την τελευταία δεκαετία, να ενισχύσουν την αντίληψη ότι τελικά όλα είναι υλικά, ότι το πνεύμα είναι νεκρό (και ο Θεός μαζί του
και ότι τίποτε δεν επιζεί μετά το θάνατο του σώματος.
Η πρόκληση του "νευρωνικού βουδισμού"
Όπως η "Καταγωγή των Ειδών" του Δαρβίνου τον 19ο αιώνα, πέρα από μια επιστημονική επανάσταση, άλλαξε δραματικά τις κοινωνικές και προσωπικές αντιλήψεις της ανθρωπότητας και όπως η θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν επηρέασε σημαντικά τη σύγχρονη τέχνη μετά τις αρχές του 20ού αιώνα, έτσι και τώρα, στην αρχή του 21ού αιώνα, διαφαίνεται ότι η εξελισσόμενη επανάσταση της νευροεπιστήμης έχει τη δυνατότητα να δράσει καταλυτικά, όχι μόνο στο χώρο της επιστήμης, αλλά γενικότερα στον τρόπο που οι άνθρωποι βλέπουν τους εαυτούς τους και τον κόσμο γύρω τους.
Όπως έγραψε ο Ντέηβιντ Μπρουκς σε ένα σημαντικό άρθρο στους New York Times (με τίτλο "Οι νευρωνικοί βουδιστές"), στην πραγματικότητα η περί αθεϊσμού διαμάχη τελικά δεν θα υποσκάψει την πίστη στο Θεό γενικά, αλλά το πολύ - πολύ να υποσκάψει την πίστη στον προσωπικό Θεό της Βίβλου, στον οποίο πιστεύουν -ο καθένας με τον τρόπο του- Χριστιανοί, Εβραίοι και Μουσουλμάνοι, δηλαδή οι μονοθεϊστικές θρησκείες.
Το κλειδί -και το μεγάλο οχυρό κατά του υλισμού- βρίσκεται στο μείζον μυστήριο της συνείδησης. Όλο και περισσότεροι νευροεπιστήμονες, με την υποστήριξη διαφόρων πειραμάτων, σκιαγραφούν σταδιακά μια άλλη εικόνα: ο εγκέφαλος φαίνεται πια όλο και λιγότερο σαν μια ψυχρή μηχανή που κάνει αδιάκοπους υπολογισμούς όπως ένα κομπιούτερ. Αντίθετα, το νόημα, η πίστη, η θέληση και κυρίως η συνείδηση φαίνεται να ξεπηδούν μυστηριωδώς από τα κυκλώματα των εγκεφαλικών νευρώνων. Τα συναισθήματα παίζουν καθοριστικό ρόλο στη νοημοσύνη, ενώ η αγάπη είναι ζωτική για την ανάπτυξη του εγκεφάλου.
Από την άλλη, τα γονίδια δεν φαίνεται να είναι απλώς εγωιστικά, όπως ακράδαντα πιστεύει ο Ντόκινς, αλλά αντίθετα οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ενστικτωδώς φαίνεται πως έχουν βαθειά ηθικά αισθήματα, όπως η δικαιοσύνη, η στοργή κ.α. Τελικά, αρκετοί επιστήμονες αρχίζουν να εκτιμούν όλο και πιο πολύ τις υπερβατικές πνευματικές εμπειρίες και να μην τις θεωρούν απλώς αυταπάτη. Ο νους, όπως έχουν δείξει διάφορα πειράματα, φαίνεται πως έχει την ικανότητα να υπερβαίνει τον εαυτό του και να συγχωνεύεται με μια ανώτερη παρουσία (που πολλοί ονομάζουν Θεό), η οποία γίνεται αντιληπτή ως πιο πραγματική από την καθημερινή υλική πραγματικότητα.
Επιστήμονες που ανήκουν σε αυτό το νέο ρεύμα επιστήμης, είναι, μεταξύ άλλων, οι Andrew Newberg, Daniel Siegel, Michael Gazzaniga, Jonathan Haidt, Antonio Damasio, Marc Hauser κ.α., τα πειράματα και τα βιβλία των οποίων επηρεάζουν πλέον όλο και περισσότερο το δημόσιο διάλογο. Με δεδομένο ότι από όλες τις θρησκείες, αυτή που δέχεται μια ανώτερη πραγματικότητα, αλλά δεν την ταυτίζει με ένα προσωπικό Θεό, είναι κατ' εξοχήν ο βουδισμός, το νέο επιστημονικό ρεύμα, σύμφωνα με τον Μπρουκς, θα μπορούσε να αποκληθεί νευρωνικός βουδισμός.
Τι πρεσβεύουν
Ποιές είναι όμως οι βασικές αντιλήψεις του νέου ρεύματος;
Πρώτον, ο εαυτός δεν είναι μια σταθερή και λίγο-πολύ μόνιμη οντότητα, αλλά μια δυναμική διαδικασία αλληλεξαρτώμενων σχέσεων.
Δεύτερον, κάτω από την επιφάνεια των διαφόρων θρησκειών, οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έχουν κοινές ηθικές αντιλήψεις, αξίες και ενοράσεις.
Τρίτον, οι άνθρωποι έχουν τον κατάλληλο "εξοπλισμό" για να βιώνουν το ιερό και να έχουν εμπειρίες πνευματικής ανάτασης, στη διάρκεια των οποίων ξεπερνούν στα στενά σύνορα του εαυτού τους και πλημμυρίζουν από αγάπη για τον υπόλοιπο κόσμο.
Τέταρτο, ο Θεός μπορεί καλύτερα να γίνει αντιληπτός ως η φύση αυτού που βιώνει ο άνθρωπος κατά τις ανωτέρω στιγμές και θα μπορούσε να θεωρηθεί ως "το άγνωστο σύνολο όλων όσων υπάρχουν".
Όπως παρατηρεί ο Μπρουκς στο άρθρο του περί "Νευρωνικών βουδιστών", είναι ευκολότερο για τον Ντόκινς και τους υπόλοιπους μαχητικούς άθεους να επιτίθενται κατά του προσωπικού Θεού στο όνομα της επιστήμης, αλλά θα αποδειχτεί πολύ δυσκολότερο να κάνουν το ίδιο κατά των επιστημόνων συναδέλφων τους (κυρίως των νευροεπιστημόνων), οι πεποιθήσεις των οποίων εν μέρει επικαλύπτονται με το βουδισμό και οι οποίοι, αν και όντως θεωρούν τις θρησκείες πολιτιστικά κατασκευάσματα χτισμένα πάνω στα κοινά χαρακτηριστικά της ανθρωπότητας, σέβονται την αίσθηση του ιερού και το μυστήριο της συνείδησης.
Έτσι, την ίδια στιγμή που ο νέος επιστημονικός αθεϊσμός κάνει μεγάλο "θόρυβο", με απρόσμενο τρόπο, άλλοι επιστήμονες βρίσκουν κοινό έδαφος με το μυστικισμό και την πνευματικότητα του νου, δίνοντας έμφαση στην έμφυτη υπερβατικότητα του ανθρώπινου νου, αλλά όχι στο θείο νόμο ή την άνωθεν αποκάλυψη. Το σκηνικό γίνεται, λοιπόν, όλο και πιο περίπλοκο και τα επόμενα χρόνια, από τη μια οι πιστοί θα πρέπει να υπερασπίζονται την πίστη τους σε ένα προσωπικό Θεό, ενώ παράλληλα οι επιστήμονες θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν μεταξύ τους τι σημαίνουν τα ευρήματά τους στο βασίλειο του νου, αναφορικά με την ύπαρξη ή όχι μιας άλλης πραγματικότητας, πέρα από αυτήν που βλέπουν καθημερινά τα μάτια μας. Εν κατακλείδι, ο "νευρωνικός βουδισμός" μπορεί να υποσκάψει μελλοντικά την πίστη σε ένα Θεό, αλλά όχι στο επέκεινα.
ΠΗΓΗ: 6 Ιανουαρίου 2010, http://www.men24.gr/html/ent/521/ent.90521.asp
του Θεόδωρου Καρυώτη*
Τα τελευταία δυο χρόνια οι Τούρκοι προσπαθούν να δημοσιεύσουν, όποτε τους δοθεί η ευκαιρία, έναν εντελώς απαράδεκτο χάρτη χωρίς να λαμβάνουν υπόψη το Δίκαιο της Θάλασσας. Εκεί δείχνουν ότι η Κύπρος αποτελείται από δύο κράτη και η αποκαλούμενη «νότιος» Κύπρος έχει μια περιορισμένη ΑΟΖ. Επιπλέον αρνούνται να δώσουν δικαιώματα ΑΟΖ στην Κρήτη και στα Δωδεκάνησα και με αυτή την οριοθέτηση παριστάνουν ότι έχουν θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο!
Η τραγωδία έγκειται στο γεγονός ότι έχουν πλησιάσει τους Αιγυπτίους που φαίνεται ότι αποδέχονται μια τέτοια οριοθέτηση που δεν δίνει δικαιώματα ΑΟΖ στα ελληνικά νησιά Καστελόριζο και Στρογγύλη και έτσι παριστάνουν ότι η ΑΟΖ της Αιγύπτου συνορεύει με την ΑΟΖ της Τουρκίας. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο.
Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς το μεγάλο πρόβλημα της Τουρκίας και το λόγο που δεν επιθυμεί καμία διαπραγμάτευση με την Ελλάδα σχετικά με την οριοθέτηση της ΑΟΖ στο Αιγαίο Πέλαγος. Από τον ίδιο χάρτη διαπιστώνουμε επίσης τη μεγάλη ζημιά που κάνει το Καστελόριζο στην Τουρκία, αγκάθι πραγματικό για τα πονηρά της σχέδια στην Μεσόγειο. Τέλος, ο χάρτης δείχνει την ΑΟΖ της Κύπρου και της Αιγύπτου όπου ξεκάθαρα φαίνεται ότι η Τουρκία δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο.
Για να καταλάβουμε καλύτερα το πρόβλημα της Τουρκίας πρέπει να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή στην ιστορία του Δίκαιου της Θάλασσας.
Η Τουρκία και η Βενεζουέλα είναι τα μόνα δύο κράτη που δεν υπέγραψαν την Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982 και αρνούνται μέχρι σήμερα να προσχωρήσουν σ' αυτήν. Το πρόβλημά τους είναι παρόμοιο γιατί και τα δύο κράτη έχουν μπροστά στις ακτές τους νησιά που δεν τους ανήκουν.
Αυτό ακριβώς είναι και το πρόβλημα της Τουρκίας γιατί έχει μια πολύ περιορισμένη ΑΟΖ στο Αιγαίο Πέλαγος μια και απέναντι από τις ακτές της υπάρχουν ελληνικά νησιά που διαθέτουν δικοί τους ΑΟΖ όπως ορίζει το άρθρο 121 της Συνθήκης του Δίκαιου της Θάλασσας.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έκανε ένα τραγικό λάθος όταν αποφάσισε να αρχίσει συνομιλίες με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών των δυο κρατών. Το τραγικό λάθος έγκειται στο γεγονός ότι η Ελλάδα άρχισε τις συνομιλίες της με την Αίγυπτο χωρίς να πάρει κάποια ρητή και σαφή διαβεβαίωση από αυτήν ότι θα δοθούν πλήρη δικαιώματα στο Καστελόριζο. Τώρα που οι συνομιλίες έχουν προχωρήσει φαίνεται ότι οι Αιγύπτιοι δεν θέλουν να δώσουν πλήρη δικαιώματα στο Καστελόριζο και αυτό δημιουργεί ένα τεράστιο πρόβλημα στη ελληνική πλευρά.
Τα πράγματα βέβαια έγιναν χειρότερα όταν οι Αιγύπτιοι ενημέρωσαν την ελληνική πλευρά ότι θα αρχίσουν συνομιλίες για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με τη Τουρκία τη στιγμή που η Αίγυπτος δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με τη Τουρκία! Η Αίγυπτος θα μπορούσε να διαθέτει θαλάσσια σύνορα με τη Τουρκία μόνο αν δεν αναγνωρισθούν τα δικαιώματα του Καστελόριζου. Ο νοών νοήτω.
Η Αίγυπτος ενημέρωσε την ελληνική πλευρά ότι θα είχε συνομιλίες μαζί της στο Κάιρο στις 20 Ιουνίου του 2009 και αμέσως μετά στις 22 Ιουνίου 2009 με τη τουρκική πλευρά! Η Ελλάδα αντί να προβεί σε έντονη διαμαρτυρία για αυτή την αιγυπτιακή θέση, που παραβιάζει ξεκάθαρα το Δίκαιο της Θάλασσας, πήγε στη συνάντηση στις 20 Ιουνίου γνωρίζοντας ότι δυο μέρες αργότερα Αιγύπτιοι και Τούρκοι θα καθόντουσαν στο ίδιο τραπέζι.
Η σημερινή κυβέρνηση φαίνεται να μην έχει ασχοληθεί καθόλου με αυτό το θέμα και δεν έχει αναλάβει καμία πρωτοβουλία ζητώντας δυο απλά πράγματα από του Αιγύπτιους. Πρώτον, να μη κάνουν κάποια συμφωνία με την Τουρκία και δεύτερον, να κάνουν οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ελλάδα με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας που και αυτοί έχουν υπογράψει.
Πριν μερικά χρόνια η κυπριακή πλευρά προσέγγισε την ελληνική κυβέρνηση και της ζήτησε να προχωρήσουν στην οριοθέτηση της ΑΟΖ των δυο κρατών, αλλά δυστυχώς η Ελλάδα δεν άδραξε μια τόσο μεγάλη ευκαιρία που θα δημιουργούσε και ένα προηγούμενο όχι μόνο για το Καστελόριζο αλλά και θα δημιουργούσε μόνιμα θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο!
Η άρνηση της ελληνικής κυβέρνησης να οριοθετήσει την δική της ΑΟΖ με αυτή της Κύπρου δεν αποτελεί μόνο πράξη δειλίας αλλά και μεγάλης απερισκεψίας. Εύχεται κανείς η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να διορθώσει σύντομα αυτό το λάθος και ταυτόχρονα να ζητήσει την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) για αυτή την οριοθέτηση δυο κρατών-μελών της.
Η ΕΕ πρέπει επιτέλους να προστατέψει τα συμφέροντά της στην περιοχή, γιατί μια οριοθέτηση ΑΟΖ ανάμεσα στην Αίγυπτο και την Τουρκία μειώνει το μέγεθος της ΑΟΖ της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Μεσόγειο. Εάν η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν πραγματοποιήσει άμεσα οριοθέτηση της ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Κύπρο και να προκαταλάβει την παράνομη Τουρκική ΑΟΖ στην Μεσόγειο, τότε η Ελλάδα θα υποστεί μια μεγάλη ήττα.
* Καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας στις Ηνωμένες Πολιτείες και μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας
http://www.antifono.gr/portal/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B5%CF%82/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CE%94%CE%B9%CE%AC%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%B1/%CE%86%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1/1767-%CE%97-%CE%A4%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CF%84%CE%BF%CE%B9%CE%BC%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B6%CF%8E%CE%BD%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%9C%CE%B5%CF%83%CF%8C%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%BF.html
Alex Vasarmidakis
Κρήτη
Το προφίλ μου
Την θάλασσα δέν πρέπει να την φοβάσαι, πρέπει να την σέβεσαι.
RSS: