Ο ιππόκαμπος. Το λεγόμενο αλογάκι της θάλασσας

5 48

Ο ιππόκαμπος

Το λεγόμενο αλογάκι της θάλασσας, ο μικρός ιππόκαμπος πήρε το όνομά του από το χαρακτηριστικό κεφάλι του που μοιάζει με αλόγου. Ζει σε ποώδη λιβάδια των ωκεανών. Μόνο αυτό το ψάρι κολυμπάει όρθιο σε κάθετη στάση. Ο ιππόκαμπος με το μακρουλό του στόμα τρώει μικροσκοπικά οστρακοειδή και ψαράκια. Όταν αυτά περνούν μπροστά του τα ρουφάει σαν ηλεκτρική σκούπα. Ας πούμε όμως και ένα αρνητικό! Ο ιππόκαμπος κολυμπάει άσχημα και πολύ αργά. Περνάει τη ζωή του κολλημένος σε βράχια και όταν θέλει να μετακινηθεί του χρειάζονται τουλάχιστον ένα με δύο λεπτά για να διασχίσει μία απόσταση 30 εκατοστών.

Γένος ψαριών που η μορφή τους δε μοιάζει καθόλου με τη συνηθισμένη μορφή των ψαριών, ενώ το σχήμα του κεφαλιού θυμίζει κεφάλι αλόγου (κοινά λέγεται αλογάκι της θάλασσας). Έχει κορμί ψηλό και από τα πλάγια πιεσμένο, που επιμηκύνεται και σχηματίζει μακριά ουρά τετραγωνική στην τομή της.

Στο χρώμα ο ιππόκαμπος είναι μεταβλητός, έτσι μπορεί να πάρει συνήθως το χρώμα του βυθού γύρω από αυτόν. Οι αρσενικοί διακρίνονται από τον κοιλιακό θύλακα που έχουν στη βάση της ουράς. Ζουν μ' ευχέρεια στην αιχμαλωσία, γιατί δεν έχουν μεγάλες ανάγκες τροφής και αερισμού. Στη Μεσόγειο υπάρχουν δύο είδη αρκετά όμοια μεταξύ τους. Στην Ελλάδα είναι συχνοί στις παραλίες, όπου συλλαμβάνονται από τα παιδιά και τους προκαλούν χαρά και έκπληξη εξαιτίας της περίεργης εμφάνισής τους.

Κυριότερα γνωρίσματά του είναι η ορθία στάση του. Το μήκος του φθάνει τα 15 -25 εκατοστά, έχει ρύγχος βραχύ και σωληνοειδές που καταλήγει σε στόμα ευρύ. Από τον τράχηλο εκφύονται δύο μικρά πτερύγια. Το σώμα του είναι πεπιεσμένο που καλύπτεται εξ ολοκλήρου από διογκωμένα λέπια που απολήγουν σε ακίδες κατά εμφανείς χρωματικές ζώνες.

Συνηθέστερος χρωματισμός του Ιππόκαμπου είναι φαιοπράσινος στη ράχη με ασπρόμαυρες κηλίδες και ανοικτόχρωμος στη κοιλιά που αισθητά προεξέχει. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ππόκαμπου είναι η ιδιόρρυθμη ζωοτοκία του.

Την εποχή της αναπαραγωγής, η θηλυκή ιππόκαμπος βάζει τα αυγά της στην κοιλιά του αρσενικού από ένα άνοιγμα σαν τσέπη,δηλαδή τα αυγά του θηλικού τα οποία παραλαμβάνει ο αρσενικός και τα οποία τοποθετεί σε ειδικό ασκό της κοιλίας του όπου και εκκολάπτονται. Το αρσενικό θα πρέπει να τα κρατήσει μέχρι να γεννηθούν. Μετά από ένα μήνα τα μωρά είναι αρκετά μεγάλα και η κοιλιά του αρσενικού έχει φουσκώσει. Το αρσενικό πιάνεται από ένα φύκι και από την τσέπη της κοιλιάς του βγαίνει το πρώτο μωράκι. Για μια ή και δύο ολόκληρες μέρες το αρσενικό θα εξακολουθήσει να βγάζει τα μικρά ιπποκαμπάκια πέντε - πέντε.

Οι αρχαίοι συγγραφείς όπως ο Πλίνιος, ο Διοσκουρίδης κ.ά. απέδιδαν στον ιππόκαμπο θεραπευτικές ιδιότητες. Αντίθετα ο Αιλιανός θεωρεί το κρέας του ιππόκαμπου δηλητηριώδες.

[Επεξεργασία] Είδη

Κυριότερα είδη ιππόκαμπου είναι δύο: ο "ιππόκαμπος ο βραχύρρυγχος" (Hippocampus brevirostrus), και ο "ιππόκαμπος ο στικτός" (Hippocampus guttulatus), που είναι μικρότερος του πρώτου, φθάνει σε μήκος τα 16 εκατ..

[Επεξεργασία] Αλιεία

Οι ψαράδες χρησμοποιούν τον ιππόκαμπο ως δόλωμα. Δεν υφίσταται ιδιαίτερη απαγόρευση αλιείας του.

[Επεξεργασία] Λαογραφία

Λόγω της σχεδόν όρθιας στάσης του και της ανατομίας της κεφαλής του που προσομοιάζει με εκείνη του αλόγου σε πολλές γλώσσες η κοινή του ονομασία είναι αλογάκι ή άλογο της θάλασσας.
Λόγω της ιδιαιτερότητάς της ωοτοκίας του το όνομά του επιλέγεται συχνά σε ονομασίες κέντρων διασκέδασης, μπαρ κ.λπ.