Κυριακή, 22 Αυγούστου 2010

Έτοιμη για το γύρο του κόσμου 14χρονη ιστιοπλόος

5 48



ollandhistioploos
Από ένα άγνωστο λιμάνι της Πορτογαλίας και αφού πέρασε το σκόπελο των αντιδράσεων που υπήρχαν για το μεγαλεπίβολο σχέδιο της, η 14χρονη Λάουρα Ντέκερ, ξεκίνησε να κάνει με το ιστιοπλοϊκό της τον περίπλου της Γης. Το νεαρό κορίτσι, ήθελε εδώ και ένα χρόνο να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα, ωστόσο θα έπρεπε να δοθεί πρώτα το πράσινο φως από ολλανδικό δικαστήριο, δεδομένης της ηλικίας της. Το ταξίδι της θα διαρκέσει δυο χρόνια και κατά τη διάρκεια του θα κάνει περισσότερες από 20 στάσεις.

Δυο χρόνια θα κρατήσει η περιπέτεια στη θάλασσα

JavaScript is disabled!
To display this content, you need a JavaScript capable browser.


Η Ντέκερ, ξεκίνησε τον απόπλου της από άγνωστο λιμάνι της Πορτογαλίας, προκειμένου να αποφύγει τα βλέμματα των δημοσιογράφων που την περίμεναν στο λιμάνι του Πορτιμάο.

Εκπρόσωπος της, δήλωσε ότι κατευθύνεται προς τα Κανάρια Νησιά, όπου σύμφωνα με το σχέδιο πλεύσης θα αναμένει το τέλος της εποχής των τυφώνων στον Ατλαντικό προτού αποτολμήσει τον διάπλου των νήσων Μπαρμπέιντος στην Καραϊβική.

Το ρεκόρ του νεότερου ιστιοπλόου που έχει πραγματοποιήσει τον περίπλου της Γης, κατέχει μία 17χρονη από την Αυστραλία, η οποία ολοκλήρωσε το ταξίδι της, τρεις μέρες πριν από τα 17α γενέθλια της.

Το σχέδιο της Ολλανδής Λάουρα Ντέκερ, είναι να πραγματοποιήσει το μεγαλεπίβολο σχέδιο της, αρκετές εβδομάδες πριν τη συμπλήρωση των 17 χρόνων της.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ - BBC


Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010

Τεχνητά δολώματα "συρτή με λούρες"

5 48


 alt

Κατά καιρούς παρουσιάζονται διάφορα τεχνητά δολώματα από τις εταιρίες ώστε εμείς  να προσελκύουμε και να διεκδικούμε πιο εύκολα  τα πολυπόθητα θηράματα, ιδιαίτερα με την τεχνική της συρτής που μιμείται τις συνθήκες κυνηγιού των αρπακτικών ψαριών.  

Ένα από τα έξυπνα  τεχνητά δολώματα που παρουσιάστηκαν  είναι και οι λούρες που μιμούνται τα καλαμάρια, που, ως γνωστόν είναι ένα από τα καλύτερα δολώματα  στην τροφική  αλυσίδα  των πελαγίσιων. Οι λούρες, σημειωτέον, έχουν παίξει  ένα σπουδαίο ρόλο στο GAME FISHING  και στο αγωνιστικό ψάρεμα ανά τον κόσμο. Η αιτία όμως που οδήγησε στην επινόηση και κατασκευή της λούρας, εντοπίζεται πριν αρκετά χρόνια κάπου στην Αμερική, όπου οι έχοντες μεγάλα σκάφη ερασιτέχνες συρταδόροι, αδυνατούσαν να σύρουν τα τεχνητά δολώματα για τα μεγάλα και γρήγορα ψάρια με μικρές ταχύτητες, αφού αυτό ήταν αδύνατο για τους πολύστροφους και θηριώδεις πετρελαιοκινητήρες. Τα ψαράκια, λοιπόν, πετάγονταν από το νερό, με αποτέλεσμα η σωστή πλεύση να είναι ακατόρθωτη, σε αντίθεση με τις λούρες που η χρήση τους απαιτεί ταχύτητα πάνω από 4-7 κόμβους. Τα τελευταία χρόνια οι λούρες διαφόρων εταιριών έχουν κάνει την εμφάνιση τους και στην Ελλάδα, ενώ και κάποιες βιοτεχνίες ασχολούνται με αυτά τα τεχνητά δολώματα.

alt


Στη μικρή συρτή επιφανείας, είναι απαραίτητο να ρίχνουμε τουλάχιστον 50-60 μέτρα πετονιά, για να δουλεύουν τα δολώματα όσο γίνεται πιο μακριά από το σκάφος. Αν ψαρεύουμε με τεχνητά δολώματα, αυτή η απόσταση δεν εμποδίζει το κάρφωμα, ακόμη και αν χρησιμοποιούμε μάνα από νάιλον, ενώ αν βάλουμε για δόλωμα σκουλήκι ή φιλέτο ψαριού, είναι καλύτερα να χρησιμοποιήσουμε ένα σύνθετο νήμα, πολύ λεπτό, που θα μας διευκολύνει στο κάρφωμα.

alt

Η μικρή συρτή προβλέπει και τη βύθιση των δολωμάτων με καταβυθιστές ή μολύβια, ιδιαίτερα όταν ψαρεύουμε σαφρίδια, σκουμπριά και, παλαμίδες. Σ' αυτήν την περίπτωση η απόσταση των δολωμάτων από την πρύμη, μπορεί και να περιοριστεί.
Στη συρτή βυθού που κάνουμε στην παράκτια συρτή, την ξεχωρίζουμε από την προηγούμενη, γιατί χρησιμοποιούμε αυτοβυθιζόμενα νήματα. Που μας επιτρέπουν να βυθίσουμε τα δολώματα χωρίς μολύβια και επειδή δεν έχουν καθόλου ελαστικότητα, δίνουν στις λούρες  μια κίνηση με οριζόντια και κάθετα τινάγματα.

alt

Και τα δυο αυτά συστήματα απαιτούνε ρίξιμο μεγάλης ποσότητας νήματος στο νερό, οπότε δεν είναι πολύ βολικά όταν το βάθος δεν είναι σχετικά σταθερό. Αυτή είναι μία τεχνική που χρειάζεται πολλή εμπειρία και τέλεια γνώση του τρόπου που βυθίζεται η πετονιά, ώστε να καθυστερήσουμε το μάζεμα και το ρίξιμο της πετονιάς, ανάλογα με την απόσταση στην οποία βρίσκεται το δόλωμα από το σκάφος.

alt

Ας δούμε όμως το μυστικό που κρύβουν μέσα τους οι λούρες για τα ψάρια, δηλαδή το αρμάτωμα τους. Ανάλογα με το μέγεθος, χρησιμοποιούμε ένα ή δύο αγκίστρια συνήθως ίσια τα οποία πρέπει να είναι κρυμμένα χωρίς όμως να εμποδίζονται από τα πλοκάμια του τεχνητού, για να μπορούν να καρφώνουν το ψάρι που θα επιτεθεί. Καλό θα είναι να μην εξέχουν από το τελείωμα του πλοκαμιού της λούρας και να είναι όσο το δυνατόν πιο αιχμηρά.  Στις μεγάλες λούρες χρησιμοποιούμε συρματόσχοινα στην αρματωσιά για την αποφυγή κοψιμάτων και φθοράς από τα μεγάλα και δυνατά ψάρια. Από εκεί και πέρα υπάρχουν διάφορα άλλα βοηθήματα, όπως ειδικά θερμοσυστελόμενα υλικά, σύρματα δηλαδή διάφορα περιφερειακά υλικά που μας δίνουν τη δυνατότητα για επιδιορθώσεις.


Επιμέλεια άρθρου: Πανταλάκης, Στέφανος

http://www.captainhookavala.gr/techniques.html


Δευτέρα, 16 Αυγούστου 2010

Αναζητώντας το ζωντανό δόλωμα

5 48

Οι τεχνικές ψαρέματος με  το ζωντανό δόλωμα έχουν γίνει πολύ δημοφιλείς .Αυτό το οποίο όμως είναι πολύ σημαντικό είναι το πώς θα εξασφαλίσουμε τα ζωντανά δολώματα
Όλοι μας γνωστοί και άγνωστοι που ασχολούμαστε με τη συρτή  εκφράζουμε συχνά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε για να εξασφαλίσουμε ζωντανά δολώματα , όπως καλαμάρια ,σουπιές , που είναι & αρκετά πιο δύσκολα στην αναζήτηση από την ζαργάνα. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που αναζητώντας πολλές ώρες τα ζωντανά δολώματα  εγκαταλείπουμε τα σχέδια μας ,οι δολώνουμε με νωπά .

alt

Ζαργάνα
Στο ψάρεμα της ζαργάνας παίζουν ρόλο πολλοί παράγοντες όπως  η καιρικές συνθήκες  αν τα νερά είναι καθαρά η εποχή η ώρα. Ας αρχίσουμε όμως με τον εξοπλισμό που θα χρησιμοποιήσουμε :
Ένα  καλάμι 1,7 - 2.40 μ. διάσπαρτο ή τηλεσκοπικό  με extra light action ή εν πάση περιπτώσει ένα πολύ «μαλακό» καλαμάκι spinning  Το μηχανάκι να είναι όσο πιο  μικρό γίνεται και ανάλογα με τις συνθήκες ποικίλη οι διάμετρος της πετονιάς . στα απάνεμα διαυγή  και ήσυχα νερά θα τοποθετήσουμε πετονιά διαμέτρου 0.16 mm.  Στα πιο ταραγμένα και «θολά» νερά μπορούμε να  τοποθετήσουμε 0.18- 0.20 mm . Μπορούμε ακόμα να χρησιμοποιήσουμε και νήμα 0,10mm για πιο άμεσο «κάρφωμα» ,  αν  χρησιμοποιούμε τεχνητό ή φυσικό δόλωμα.
Το καλύτερο βέβαια θα ήταν να διαθέτουμε δύο μπομπίνες μία με ψιλή πετονιά και μια με νήμα .Φτάνοντας στην κατασκευή του παράμαλλου με τις ματασίνες θα το φτιάξουμε ως εξής ,φτιάχνοντας  3 θηλιές με απόσταση η μία από την άλλη 40 εκατοστά τοποθετούμε τις ματασίνες, συνδέοντας τες θηλιά με θηλιά., θα συνδέσουμε το παράμαλλο με την μάνα με ένα πολύ μικρό στριφτάρι ,όταν αμολήσουμε  τις ματασίνες στο νερό μπορούμε να τοποθετήσουμε και ένα μικρό μολυβάκι συρτής Νο 0 ή ½  που η απόσταση από τις ματασίνες  θα είναι τουλάχιστον 10 μέτρα. Εναλλακτικά, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τεχνητό ψαράκι 5 - 6 εκ με αόρατο παράμαλλο 0,19 - 0,23mm μήκους όσο το καλάμι μας.
Σ΄ αυτή την περίπτωση απευθυνόμαστε και σε άλλα θηράματα όπως μελανούρια, τα οποία κάλλιστα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για δόλωμα.

Η ταχύτητα μας από δύο έως τρία μίλια .
Ζαργάνες μπορούμε να βρούμε σε λιμάνια ή σε κόλπους, από τη μεριά που είναι απάνεμα και σε βάθη από 2-20 μέτρα  επίσης ζαργάνες κυκλοφορούν και κοντά σε ιχθυοτροφεία . Για να αυξήσουμε τις πιθανότητες σύλληψης μπορούμε να μαλαγρώσουμε το μέρος για να συγκεντρώσουμε τις ζαργάνες σε ένα σημείο , όπου με διαδοχικά περάσματα θα έχουμε πολλές πιθανότητες να πιάσουμε αυτές που θα χρειαστούν για τις συρτές μας  . Ο τρόπος που θα μαλαγρώσουμε ώστε να πετύχουμε τον σκοπό μας , είναι να πάρουμε δύο η τρεις σημαδουρίτσες και κρεμώντας τσουβαλάκι γεμισμένο με μπασμό ανζούγιας η σαρδέλας θα τα αφήσουμε σε ευθεία γραμμή με απόσταση 20 με 30 μέτρα  .Η μυρωδιά και η «λαδιά» θα κάνει τις ζαργάνες να τρέχουν σαν τρελές πάνω κάτω, κάνοντας τις πιο επιθετικές.

alt

Τα καλαμάρια
Η εποχή τους είναι από το Νοέμβριο μέχρι το Μάρτιο, περίοδο που γιαλώνουν για να αφήσουν τα αυγά τους. Και με αυτό το σκεπτικό οι περισσότεροι που κάνουν συρτή με ζωντανό, πιστεύουν ότι αργότερα είναι καλύτερα να αναζητήσουν μόνο σουπιές, μελανούρια ή ζαργάνες, που είναι της εποχής, θεωρώντας ότι αφού πέρασε ο χειμώνας τα καλαμάρια έχουν εξαφανιστεί δια μαγείας και θα επανέλθουν του χρόνου. Όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι. Καλαμάρια συνεχίζουν να υπάρχουν, μόνο που θα πρέπει να τα αναζητήσουμε βαθύτερα: στους πάγκους, στις τραγάνες, στο σπαργιόφυκιο και σε βαθιές αποχές που στη συνέχεια δημιουργούν πυκνή φυκιάδα , τα λεγόμενα «άσπρα μαύρα». Οι τόποι αυτοί όμως είναι πάρα πολλοί και τα πράγματα δυσκολεύουν.
Θα αναζητήσουμε τους τόπους που κρατάνε καλαμάρια (ακολουθώντας το ρεύμα με συρτή αρόδο) με τις καλαμαριέρες να «ψάχνουν» τα μέρη που κρατάνε μεγάλα καλαμάρια, κατάλληλα για τη συρτή μας. Όταν τα εντοπίσουμε θα κρατήσουμε σημάδια ή θα τα «γράψουμε» στο GPS, φροντίζοντας να ξαναγυρνάμε πάλι στο σημάδι που βάλαμε.
Ο εξοπλισμός μας θα είναι ένα καρούλι με πετονιά 0.35, χωρίς ελαστικότητα ή ένα καλαμάκι   με  medium action αρματωμένο με νήμα ψιλό.Το παράμαλλο μπορεί να έχει  και  τρεις καλαμαριέρες.
Λίγο πάνω από την τελευταία  μπορούμε να τοποθετήσουμε μια αμπούλα χημικού φωτός και βαρίδι ανάλογα μετά ρεύματα και το βάθος. Τα παράμαλλα τα κάνουμε με 0,28 fluorocarbon.
Οι καλύτερες ώρες το καλοκαίρι είναι το ξημέρωμα και το σούρουπο. Αλλά και το βράδυ, έχουμε πολύ καλά αποτελέσματα αν ανάψουμε λάμπα βυθού 250.000 κεριών, αλλά μόνο όταν δεν έχει φεγγάρι.

http://www.captainhookavala.gr/techniques.html


Παρασκευή, 13 Αυγούστου 2010

ΦΟΥΣΚΩΤΑ VSR

5 48

τεχνολογία

Oι γάστρες των σκαφών VSR, κατασκευάζονται σε ένα ενιαίο 3D καλούπι μαζί με τα διαμήκη νεύρα και τον καθρέφτη.

Χρησιμοποιούνται υλικά προηγμένης τεχνολογίας vinylester και ενισχύονται με quadriaxial glass με επιπλέον ενίσχυση Kevlar 40cm σε όλο το μήκος της γάστρας. Μετά υπόκεινται σε συγκόλληση στους 80 βαθμούς Celsium σε διαδικασία infusion και vacuum. Μια ραβδωτή δομή που τρέχει από πλώρη ως τον καθρέπτη, που εκτείνεται στα στρώματα κάτω από το διπλό κατώτατο σημείο, καθιστά το σκάφος ακόμα ισχυρότερο αυξάνοντας τη μακροζωία της γάστρας. Έχει υποστεί επιπλέον ενίσχυση στον καθρέφτη με υαλοπύλημα και 32mm marine poly wood σε infusion για μεγαλύτερη αντοχή και ακαμψία τεχνολογίας IPS-USA.

altalt Η κουβέρτα είναι κολλημένη στη γάστρα και οι ντίζες είναι επιφανειακές δημιουργώντας ένα εσωτερικό που είναι απόλυτα στεγανό εξουδετερώνοντας τις πιθανότητες για διαρροή εσωτερικά της γάστρας.

Τα μπαλόνια είναι κατασκευ- ασμένα από Hypalon (Pennel Flipo), Orca 828, PES 1100 DTEX 1300 g/m2 και ενισχύονται με διπλές προστατευτικές ζώνες σε κάθε πλευρά. Οι ενισχύσεις προστίθενται στο τόξο και το χαμηλότερο οπίσθιο τμήμα των μπαλονιών.


http://www.qmp.gr/index.php

Περισσότερα...


Παρασκευή, 13 Αυγούστου 2010

Η Μεσόγειος αργοπεθαίνει

5 48

πεθαίνει alt

Ενας από τους διασημότερους γεωγράφους της αρχαιότητας, ο Στράβων, την αποκαλούσε «η εντός και καθ' ημάς λεγόμενη θάλασσα». Πολύ αργότερα οι Ρωμαίοι θα τη χαρακτηρίσουν «mare nostrum» (ημέτερη θάλασσα). Ο λόγος για τη Μεσόγειο, που αν και καλύπτει μόνο το 0,7% της επιφάνειας των θαλασσών, κρύβει στους κόλπους της το 9% της θαλάσσιας βιοποικιλότητας του πλανήτη. Σήμερα οι επιστήμονες καταλήγουν με βεβαιότητα στο συμπέρασμα ότι η Μεσόγειος δέχεται αναλογικά τις περισσότερες πιέσεις και τις μεγαλύτερες απειλές για τη χλωρίδα και την πανίδα της.

Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει η Απογραφή Θαλάσσιας Ζωής, μια δεκάχρονη έρευνα-ορόσημο που απασχόλησε 350 επιστήμονες και κόστισε 650 εκατομμύρια δολάρια. Τα πρώτα συμπεράσματα δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στο περιοδικό «Plos One» και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την επιδείνωση του φυσικού περιβάλλοντος, την υπεραλιεία και την αύξηση των ειδών που διεισδύουν στο οικοσύστημα της Μεσογείου, προερχόμενα από άλλα οικοσυστήματα, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής.

Ενδεικτικό είναι πως ενώ οι προηγούμενες εκτιμήσεις έκαναν λόγο για ύπαρξη 8.000-12.000 ειδών, η νέα απογραφή της θαλάσσιας ζωής καταγράφει πλέον 17.000 είδη στη Μεσόγειο, πολλά από τα οποία δημιουργούν προβλήματα στην ισορροπία του συστήματος. Προερχόμενα από άλλες θάλασσες, τα είδη αυτά, που ανέρχονται σε 600, αποτελούν το 4% του συνόλου των καταγραφέντων ειδών. Οι εξωγενείς θαλάσσιοι οργανισμοί έχουν μεταφερθεί στη Μεσόγειο με πλοία, με το νερό που χρησιμοποιείται ως έρμα, μέσω της διώρυγας του Σουέζ, αλλά και των Στενών του Γιβραλτάρ.

Η έκθεση αναφέρεται αναλυτικά στη διάδοση της Mnemiopsis Leidyi (της αμερικανικής μέδουσας) στην περιοχή από το Ισραήλ μέχρι την Ισπανία το 2009, η οποία προκάλεσε μεγάλη ανησυχία εξαιτίας των συνεπειών της στο οικοσύaltύστημα και τις ζώνες αλιείας. Αλλα είδη, όπως τα ιαπωνικά στρείδια και μύδια, έχουν εισαχθεί στη Μεσόγειο μέσω της καλλιέργειάς τους και η άνοδος της θερμοκρασίας στην περιοχή αναμένεται να εντείνει το φαινόμενο, καθώς με τον τρόπο αυτό η Μεσόγειος θα προσελκύσει νέα τροπικά είδη και οι πληθυσμοί της θα μεταναστεύσουν προς νέες ζώνες, οι οποίες προς το παρόν δεν ευνοούν την παρουσία τους.

Την ίδια ώρα η άναρχη ανάπτυξη των ακτών έχει προκαλέσει τρομακτική αύξηση της ρύπανσης, ενώ τεράστιες είναι και οι ευθύνες της ανεξέλεγκτης υπεραλιείας. «Τα αποτελέσματα των ανθρώπινων παρεμβάσεων έχουν καταντήσει τη Μεσόγειο ως ένα βαθμό τόπο αφιλόξενο για τα είδη που όλα αυτά τα χρόνια ζούσαν στο εσωτερικό της. Μειώνεται η παραγωγή των οργανισμών και μειώνεται δραματικά ο πληθυσμός τους, με αποτέλεσμα να διακόπτεται η διατροφική αλυσίδα» λέει μιλώντας στην «Espresso» ο ωκεανογράφος και βιολόγος Βασίλης Ποδιάδης.

Πιο απλά, επειδή στη θάλασσα ισχύει ο νόμος «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό», όταν υπάρχει υπεραλίευση και κίνδυνος εξαφάνισης ορισμένων ειδών είναι φυσικό επόμενο να κινδυνεύουν άμεσα τα μεγαλύτερα θηλαστικά του νερού. Φάλαινες, δελφίνια, ξιφίες, καρχαριοειδή είναι αυτά που έχουν υποστεί τη μεγαλύτερη συρρίκνωση του πληθυσμού τους, ενώ τραγικοί είναι οι αριθμοί επιβίωσης για τη θαλάσσια χελώνα και τη μεσογειακή φώκια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ανεξέλεγκτη αλιεία του ερυθρού τόνου αλλά και η εκτεταμένη χρήση παρασυρόμενων αφρόδιχτων (αποκαλούνται και τείχη του θανάτου), η οποία συνεχίζεται παρά την απαγόρευσή της.

Η Μεσόγειος υποφέρει από τη ρύπανση που προκαλούν τα βιομηχανικά και αστικά απόβλητα και οι γεωργικές απορροές, ενώ ο μικρός ρυθμός ανακύκλωσης των νερών της Μεσογείου (κλειστή θάλασσα) την κάνει ιδιαίτερα ευάλωτη στη συσσώρευση τωνalt ρυπογόνων ουσιών. Εκτός από τις εμφανείς παράκτιες πηγές ρύπανσης, οι ρυπογόνες ουσίες μεταφέρονται και από την ενδοχώρα, μέσα από ποτάμια που χύνονται στη Μεσόγειο. Οπως εκτιμούν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, κάθε λεπτό της ώρας ταξιδεύουν στη Μεσόγειο περισσότερα από 2.000 πλοία, ενώ σύμφωνα με το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών (UNEP) υπολογίζεται πως τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια διέρρευσαν στη Μεσόγειο περίπου 55.000 τόνοι πετρελαίου εξαιτίας ατυχημάτων.


Ο καρχαρίας κινδυνεύει από τα σαγόνια του... ανθρώπου
Οι ρόλοι αντιστράφηκαν και το μεγάλο σαρκοφάγο τελεί υπό εξαφάνιση, λένε οι επιστήμονες.

Ο κινηματογραφικός μύθος που θέλει τους καρχαρίες αιμοσταγείς δολοφόνους του ανθρώπινου είδους φαίνεται ότι καταρρίπτεται και αντιστρέφεται, αφού, όπως υποστηρίζουν οι επιστήμονες, τα δεκαπέντε από τα σαράντα επτά είδη καρχαριών που υπάρχουν στη Μεσόγειο χαρακτηρίζονται πλέον ως απειλούμενα. «Μεγαλύτερο πρόβλημα μείωσης πληθυσμού φαίνεται να παρουσιάζουν ο καρχαρίας-ταύρος και ο προσκυνητής που είναι ίσως το μεγαλύτερο ψάρι στον κόσμο και τρέφεται μόνο με πλαγκτόν» εξηγεί στην «Espresso» η Μόνικα Δημητρίου, συντονίστρια θαλάσσιας έρευνας στο Ινστιτούτο Θαλάσσιων Ερευνών «Αρχιπέλαγος».

Το μεγάλο σαρκοφάγο που ευθύνεται -είναι αλήθεια- για αρκετές επιθέσεις σε ανθρώπους και γύρω από το οποίο στήθηκε μια τεράστια μυθολογία από την κινηματογραφική βιομηχανία, βρίσκεται πλέον με την πλάτη στον τοίχο. Ο πάλαι ποτέ φόβος και τρόμος των θαλασσών από θύτης έγινε θύμα των ανθρώπινων παρεμβάσεων που γίνονται στο όνομα της ανάπτυξης και της αύξησης της παραγωγής.

Η επιστημονική κοινότητα που παρακολουθεί επί σειρά ετών την εξέλιξη των ειδών εκτιμά ότι παγκοσμίως ο αριθμός των καρχαριών έχει μειωθεί κατάalt 90% και όπως όλα δείχνουν, το πιο μεγάλο πρόβλημα εκτός από τη μόλυνση των θαλασσών είναι η λεγόμενη «από λάθος αλίευση των καρχαριών». Ανεξέλεγκτη υπεραλιεία που εκ των πραγμάτων οδηγεί στον σταδιακό αφανισμό των μεγάλων θηλαστικών.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2004 η παγκόσμια αλίευση καρχαριών, εκούσια και ακούσια (by-catch), ανερχόταν σε 810.000 τόνους. Τα πιο κοινά είδη καρχαριών που αλιεύονται στη Μεσόγειο είναι: σκυλόψαρο (Catshark), κεντρόνι (Gulper shark), γκρίζος καρχαρίας (Bluntnose Sixgill shark), γαλάζιος καρχαρίας (Blue shark), ίσσουρος καρχαρίας (Shortfin Mako shark) και αλεπόψαρο (Thresher shark). Η πειρατική αλιεία αλλά και η αλόγιστη χρήση της τράτας και των παραγαδιών είναι μερικοί από τους βασικούς παράγοντες εξαφάνισης των πληθυσμών για τα μεγάλα θαλάσσια θηλαστικά.

Στην ελληνική αγορά μεγάλος αριθμός καρχαριών που ψαρεύονται κατά καιρούς πωλούνται ως γαλέος, ένα κοινό όνομα που δίνεται σε πολλά εμπορικά είδη καρχαρία. Ως αποτέλεσμα αυτού, η μείωση των ειδών μπορεί να περάσει απαρατήρητη για πολύ καιρό και μόλις παρατηρηθεί, μπορεί να είναι πάρα πολύ αργά για να αντιστραφεί η κατάσταση. Οι ακούσιες συλλήψεις είναι η κύρια απειλή για την επιβίωση των καρχαριών στην Ελλάδα, αφού οι έλεγχοι των αρχών είναι σχεδόν ανύπαρκτοι, ενώ είναι αρκετά σημαντικό ότι δεν υπάρχει και η απαραίτητη εκπαίδευση των διωκτικών αρχών προκειμένου να γνωρίζουν τι είναι νόμιμο και τι είναι παράνομο.

Αν και δεν είναι ευρύτερα γνωστό, οι καρχαρίες είναι είδη με μεγάλη οικολογική σημασία για τα θαλάσσια οικοσυστήματα. Ως κορυφαίοι θηρευτές στην τροφική αλυσίδα, διατηρούν τη βιοποικιλότητα και την αφθονία των ειδών. Η μείωση του πληθυσμού των καρχαριών έχει σύνθετες και απρόβλεπτες επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης σημαντικών εμπορικών ειδών,alt δεδομένου ότι οι καρχαρίες κρατούν τους πληθυσμούς άλλων ψαριών υπό έλεγχο. Ενα παράδειγμα στη Μεσόγειο είναι η εξαφάνιση ενός είδους καρχαρία (καρχαρίας-ταύρος, Sandtiger shark) από τον βιότοπό του, η οποία προκάλεσε μείωση του πληθυσμού του τόνου. Παρ' ότι ο τόνος δεν αποτελεί θήραμά τους, οι συγκεκριμένοι καρχαρίες κρατούσαν τους θηρευτές του τόνου υπό έλεγχο.
Ολα τα είδη καρχαρία ωριμάζουν αργά, έχουν χαμηλό ρυθμό αναπαραγωγής και μεγάλη διάρκεια ζωής. Για τους λόγους αυτούς, αν οι πληθυσμοί τους μειωθούν, η ικανότητά τους να επανακάμψουν είναι μειωμένη.

Οπως παρατηρεί η κ. Δημητρίου: «Παρ' όλο που η σούπα από τα πτερύγια του καρχαρία θεωρείται ένας ασιατικός μεζές, πρέπει να σας πω ότι η Ευρώπη είναι μία από τις μεγαλύτερες αγορές εξαγωγών. Είναι η λεγόμενη πρακτική του shark finning. Αφαιρούν τα πολύτιμα πτερύγια των καρχαριών και στη συνέχεια πετούν το κουφάρι πίσω στη θάλασσα. Δυστυχώς, μόλις χάσουν οι καρχαρίες τα πτερύγιά τους, είναι ανίκανοι να επιζήσουν».


ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΤΟΥΝΑΣ

http://www.espressonews.gr/default.asp?pid=79&la=1&catid=1&artid=1240596&pg=1

Profile

fishingmania Alex Vasarmidakis
Κρήτη

Την θάλασσα δέν πρέπει να την φοβάσαι, πρέπει να την σέβεσαι.

Ημερολόγιο

Μάιος 2016
ΚΔΤΤΠΠΣ
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031    
Τελευταίες εγγραφές

καλαμαρια Συρτη καθετη Φαγητο (0 comments)

Ζωντανο και Νοπο- ποιο θα πιασει πρωτο ψαρι (0 comments)

Καθετη για Μεγαλα ψαρια και για Μικρα. (0 comments)

ΨΑΡΕΜΑ ΤΣΙΠΟΥΡΑΣ διαφορα ψαρεματα (0 comments)

Αναζητώντας τις χειμωνιάτικες τσιπούρες (0 comments)

GREAT FISHING FOR SNAPPERS HEAVY CASTING.ΨΑΡΕΜΑ ΣΥΝΑΓΡΙΔΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΤΗ. ZAVRAS (0 comments)

Ψαρεύοντας μουρμούρες από την ακτή (0 comments)

Συναγρίδα, ψάρεμα με ζωντανό (0 comments)

Δημοφιλείς εγγραφέςΑπιστία: Μην το πεις... σσσσσ...... (18)
Έπαθε αμνησία μετά από άγριο sex με... Να... (13)
Πέντε στυλ ξυρίσματος και η ερμηνεία τους (11)
5 Λόγοι για να μην στείλεις τον Υπολογιστή σου... (11)
WWF:Σε εξαφάνιση καταδικάζει η διεθνής κοινότητα... (11)

Σελίδες

Tags

Αρχείο

ΨΑΡΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΓΙΑ ΨΑΡΕΜΑ

Χάραξη πορείας σε χάρτη

VIDEO ΨΑΡΕΜΑ

Tags

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Powered by pathfinder blogs
Blog Catalog Submit

vasarmidakis on TheBoaters Fishing Blogs - BlogCatalog Blog Directory
Ελληνικές ιστοσελίδες

Search Engine Submission - AddMe